വേനല്‍












വിണ്ടുകീറി തൊണ്ടപ്പൊട്ടിച്ചത്ത വയലാണ്‌
പ്രായമെത്തും മുന്നേ പുഴ പെറ്റിട്ട മരുഭൂമി കുഞ്ഞിനെ പറ്റി പറഞ്ഞത്‌,
വന്നെത്തിയ വഴികളിലേക്ക്‌ തിരിച്ച്‌
പോകാനാവില്ലല്ലോ എന്ന് തലതല്ലി കരയുന്നു കടൽ.


 നമ്മൾ

മുറിവുകളിലൂടെ പ്രണയത്തിന്റെ
അവസാനത്തെ തുള്ളിയും 
വാർന്നു പോകുന്നു..
മുറിഞ്ഞിട്ടും വേർപെടാതെ 
ഒരു നിമിഷം കൂടി 
ചേർന്നിരിക്കുന്നു നമ്മൾ.. !!



പ്രണയത്തിന്റെ കൈ രേഖകൾ

പൊഴിഞ്ഞു വീണിട്ടും
മണ്ണിലഴുകാതെ നിൽക്കുന്നു
ഇലഞരമ്പുകൾ..
പ്രണയത്തിന്റെ കൈ രേഖകൾ..




 മടുപ്പ്‌

ചേർത്തു ചേർത്തു നിർത്തി
ഇനിയുമടുക്കാൻ സ്ഥലമില്ലാതായപ്പോഴാണ്‌
മടുപ്പ്‌ മുളച്ചത്‌..
തണലില്ലാത്ത ഒറ്റത്തടിമരമാണ്‌ മടുപ്പ്‌..!!




സ്വപ്നം

നിലാവുദിക്കുമ്പോൾ നക്ഷത്രങ്ങളെ തിരയുന്നു
ആരുമില്ലെന്നോർത്ത്‌ രാത്രി മഞ്ഞ്‌ നനഞ്ഞ്‌,
പകലുറക്കത്തിൽ ഇരുട്ട്‌ സ്വപ്നം കാണുന്നു.





വാക്കറ്റം :

ഏറെ കൊതിച്ചിട്ടും തിന്നാതെ
വിളമ്പിക്കൊടുത്തു തുടങ്ങിയപ്പോൾ
കെട്ടുപോയ വിശപ്പാണ്‌ പ്രണയം..!!

പാലം












പുഴ വറ്റി മെലിഞ്ഞിട്ടും , പണിതുയർത്തിയ
നമുക്കിടയിലെ പാലത്തിലിരുന്ന്
നഷ്ടമായ ഇരു കരകളെക്കുറിച്ച്‌ വേവലാതിപ്പെടുന്നു..
പുഴയൊലിച്ചു തീർന്ന നീണ്ട മണൽപ്പായ, 
കരകളൊന്നിച്ച മണലിന്റെ മരുഭൂമി.


അപ്പൂപ്പൻ താടി

ഏതകലത്തിൽ നിന്നു തേടിവന്നിട്ടും,
നീയൂതിയകറ്റുന്ന
അപ്പൂപ്പൻ താടിയല്ലോ ഞാൻ...!!


മുറിച്ചു മാറ്റിയ വേരുകൾ 

പണ്ട്‌ പണ്ട്‌ ഏറെ പണിപ്പെട്ട്‌
മുറിച്ച്‌ മാറ്റിയ
വിഷച്ചാലുകളിലേക്ക്‌ നീണ്ട വേരുകളാണ്‌
അവർ തുന്നിച്ചേർക്കുന്നത്‌...
ഇരുട്ടിനൊപ്പം കാറ്റും;
വെളിച്ചം കെട്ടു പോകാനെളുപ്പമാണ്‌..!!

ചുവന്ന പൂക്കൾ

കയ്യാലപ്പുറത്തെ ചെമ്പരത്തി
നൊസ്റ്റാൾജിയയെ ഓർത്തെടുക്കുന്നു
മുറ്റം നിറയെ മഞ്ചാടി ക്കുരു
മുള്ളു മുരിക്കിൻ മുകളിലും
വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു ചുവന്ന പൂക്കൾ.. 



വാക്കറ്റം :

വിഷു വരും മുമ്പേ കണിയൊരുങ്ങും മുമ്പേ
കാലം തെറ്റി പൂത്ത്‌
പൊഴിഞ്ഞു തീരുന്ന കണിക്കൊന്നകൾക്കൊപ്പമോ നീയും ?

കാത്തിരിപ്പ്


























ഒരുമിച്ചടർന്നു വീണവരൊക്കെയും 
പലയിടങ്ങളിൽ വളർന്നു കായ്ചു തുടങ്ങിയിട്ടും
പൊരി വെയിലു കൊണ്ട്‌
നമ്മളിപ്പോഴും വിത്തിനുള്ളിൽ 
മഴ കാത്തിരിക്കുന്നു.. 


അമ്മത്തെങ്ങ്‌

' സൊണ്ണ്‌ ' കളിക്കാൻ മുതൽ
ഉണക്കി വിൽക്കാൻ വരെ
പല ഇഷ്ടങ്ങളിൽ കായ്ച്ചു നിൽക്കുന്ന
തെങ്ങു തന്നെയാണ്‌ പെണ്ണും


തിളക്കുന്ന ജീവിതത്തിലേക്കെറിഞ്ഞ്‌
ഉടലു പൊള്ളിയവൾ
ഒരു കൈത്തലം കൊണ്ടു പോലും
ഞെരിഞ്ഞമർക്കപ്പെടുന്നവൾ
രുചിയോടെ ചവച്ചിറക്കപ്പെടാൻ 
വിഭവമാകുന്നവൾ.. 

വാക്കറ്റം :

നിന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന
സൂര്യകാന്തികൾക്കു കീഴെ
പകലു വന്നെത്താനാകാത്ത
നിശാശലഭമായ്‌ ഞാൻ 

തകർച്ച























ചില്ലുകൾ തകർന്നുപോയ 
ജാലകങ്ങളിൽ വെയിലെത്തി നോക്കി
നിന്നെ അന്വേഷിക്കുന്നു
നീയില്ലെന്നറിഞ്ഞിട്ടും 
നിന്റെ മണമല്ലേയെന്ന് കാറ്റ്‌ മണത്ത്‌ നോക്കുന്നു
തകർന്ന് പോയെന്ന് ധൈര്യത്തിലാകണം
ഓർമ്മകൾ ഓരോ പോക്കിലും വന്നെത്തി നോക്കുന്നത്‌..




എത്ര നേരം
നിന്നെ ധ്യാനിച്ചിരുന്നിട്ടാണ്‌
ഒരു വാക്കു കൊത്തി പറക്കുന്നത്‌..


 ഗന്ധം

മുല്ലകൾക്കൊപ്പം നീയും പൂത്തിരിക്കുന്നു
തേൻ നുകരാനൊന്നു ചേർത്തു പിടിച്ചിട്ടു പോലുമില്ല
ഒരു കൈത്തലോടലിൽ നിന്റെ ഗന്ധം
വണ്ടിനൊപ്പം കാടിറങ്ങിപ്പോകുന്നു... 

 ബോൺസായ്‌

ചില്ലകൾ കുടപിടിച്ച
തണലിലാണ്‌ വേരുകൾ ഉറങ്ങുന്നത്‌
ആഴത്തിലേക്ക്‌ വിടാതെ മുറിച്ച്‌ കളയപ്പെട്ട വേരുകളുള്ള ബോൺസായ്‌
ഞാനുമൊരു മരമാണെന്ന് ഉറക്കെ നിലവിളിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു...

വാക്കറ്റം :

നിനക്കയച്ച പ്രേമലേഖനങ്ങൾ
പൊടിഞ്ഞു തീർന്നിട്ടും
നിന്നെയിപ്പോഴും ' ഇന്നലെ' കണ്ട പോലെ..

ഇരുട്ട്

ഇരുട്ട് 














എത്ര നേരം ചെറു വിളക്കുകൾ
കത്തിച്ചു വെച്ച വെളിച്ചമാണത്,
ഒരു കാറ്റയച്ചെത്ര പെട്ടെന്ന്
ഇരുട്ട് പുതക്കുന്നു നീ..!


വാശി

പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു
വാക്കു തേഞ്ഞ് തീർന്നിട്ടും
മാറ്റമില്ലാതെ കിടക്കുന്നു
നിന്റെ വാശിയിലുറച്ച ചിന്തകൾ..!!


കടലിറക്കം

നീ ബാക്കിവെച്ച് പോയ
അടയാളങ്ങളെ നോക്കി
വേലിയിറക്കമെന്ന് ആശ്വസിക്കുന്നു,
കടലിറക്കം തന്നെയെന്ന്
മണലു പിറുപിറുക്കുന്നു..!!


ഇരകൾ

കൂർത്ത നഖങ്ങൾക്കിടയിലും 
ആകാശത്തെ തൊട്ടു നോക്കാൻ കൊതിക്കുന്നവർ
നഖം കൊണ്ട്‌ മുറിഞ്ഞ്‌ ചത്തു ജീവിക്കുമ്പോഴും 
വിടർന്ന ചിറകുകളുടെ വലിപ്പത്തെ കുറിച്ച്‌ വാചാലരാകുന്നവർ 
വെറും ഇരകളാണു സാർ വെറും ഇരകൾ

വാക്കറ്റം :

പെയ്തു തീരാത്ത വെയിലു നനഞ്ഞ്‌
നീണ്ടു പോകുന്ന നിഴലുകൾ..!!

മണ്ണാങ്കട്ടയും കരിയിലയും






















മണ്ണാങ്കട്ടയും കരിയിലയും
വേനലിൽ തണലായും
തണുപ്പിൽ പുതപ്പായും
പരസ്പരം നമ്മളിങ്ങനെ 
പഴയ കഥയിലെ മണ്ണാങ്കട്ടയും കരിയിലയുമായിങ്ങനെ
കാറ്റും മഴയും കാത്തിരിക്കുന്നു..!!


നമ്മൾ

വെയിലു തളർന്നു പോയിട്ടും
വാടി വീഴാത്ത നമ്മൾ
കൈകോർത്തു നടന്ന നാളുകൾ..!!
എത്ര വേഗമാണ്‌ 
രാത്രി തീർന്നു പോകുന്നത്‌..!!



വാക്കുകൾ കൊണ്ടെത്ര മുറുക്കെ
കെട്ടാനാകും

ഊതിവീർപ്പിച്ച്‌ എത്രനാൾ
ഉയരത്തിൽ പറത്തി വിടും
വാക്കുകൾ കൊണ്ടെത്ര മുറുക്കെ
കെട്ടാനാകും വായു ചോർന്നു പോകാതെ
ഒരു മുള്ളു പോലും കൊള്ളാതെ
ഇനിയുമെത്ര നാൾ
വലിയ വലിയ സ്വപ്നങ്ങളുടെ
എത്രയെത്ര കൊച്ചു കഷണങ്ങളാണ്‌
ചുറ്റിലും നമ്മെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നത്‌.

'അമ്മ'യുരുട്ടി തീറ്റിച്ചത്‌,
ജീവിതത്തിന്റെ നെല്ലിക്ക ച്ചവർപ്പിൽ
പച്ച വെള്ളത്തോടൊപ്പം
മധുരിക്കുന്നു,
മലയാളം

മഴക്കാലം..!!

രു തുള്ളിയിൽ
ഒ(കു) ളിച്ചു കയറുന്നു
കാത്തിരുന്നെത്തിയ 
മഴക്കാലം..!!


വാക്കറ്റം :

ഒത്ത വാക്കിട്ടെത്ര
തിരിച്ചിട്ടും തുറക്കാത്ത
വാതിലുകളുള്ളൊരു
മനസ്സ്..!


നിന്നിലേക്ക്‌ നടന്നെത്തുമ്പോൾ
























നിന്നിലേക്ക്‌ നടന്നെത്തുമ്പോൾ
നട്ടുച്ച വെയിലിലും പകലെത്തി നോക്കാത്ത കാടിന്റെ തണുപ്പ്‌
ചില്ലകൾക്കപ്പുറം
സൂര്യവെളിച്ചത്തിന്റെ നക്ഷത്ര കഷണങ്ങൾ
രാത്രിയിൽ വെളിച്ചത്തിന്റെ മിന്നാമിനുങ്ങുകൾ
സ്നേഹത്തിന്റെ വറ്റാത്ത നീരുറവകൾ
നിഴലുപോലുമില്ലാത്ത നട്ടുച്ചയുടെ
മരുഭൂമിയിലേക്കല്ലോ നീ കൈ ചേർത്തു വെക്കുന്നു..

ശലഭങ്ങൾ 
ഉദിച്ചുയരുന്ന ഇരുട്ടിൽ
വർണ്ണ രഹിത ചിറകുകൾ വീശി
ശലഭങ്ങൾ തേടി വരുന്നുണ്ട്‌
നമുക്കെന്നെ നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു..


പരിച
നവോത്ഥാന വെളിച്ചത്തിലായിരുന്നു
പെട്ടെന്ന് ജീവിതതണലിലേക്ക്‌ മാറിയതിനാൽ
ഇരുട്ടുമാറാത്ത കണ്ണുകളാണ്‌
ഇപ്പോഴവരുടെ പരിച !!


വാക്കറ്റം :
കാറ്റനങ്ങും മുൻപേ
ചിറകുകൾ വീശിയകന്നതാണ്‌
വെളിച്ചത്തിന്റെ ആദ്യ നോട്ടം
എന്റെ കണ്ണുകളിലായിരിക്കണം

നമ്മുടെ മാത്രം...

നമ്മുടെ മാത്രം 



















ലോകത്തെ നമുക്കു മുന്നിൽ കൊട്ടിയടച്ച്‌ ആൾക്കൂട്ടം ചിരിക്കുന്നു
അവരങ്ങനെ നോക്കി നിൽക്കെ ,
അവരറിയാതെ നാം 
നമ്മുടെ മാത്രം കടലിൽ
മുങ്ങാങ്കുഴിയിടുന്നു
തീരത്ത്‌ തോളുരുമ്മുന്നു
ആകാശത്തിന്റെ അതിരുകളിലേക്ക്‌ പറക്കുന്നു
അവരെ നോക്കി
അതു പോലെ ചിരിക്കുന്നു


തീരത്ത്‌ ചത്തു കിടന്നത് 

അനക്കമില്ലാതെ 
തീരത്ത്‌ ചത്തു കിടന്നതാണ്‌ 
വേലിയേറ്റത്തിൽ 
ആഞ്ഞു വീശുന്ന 
തിരമാല..!!



സ്വപ്ന മാളിക

നീ പിണങ്ങും വരെ 
തിര തകർക്കുന്നില്ല
നാം പണിത സ്വപ്ന മാളികയെ
അമർത്തി നടന്ന കാൽപാടുകളെ,
ചേർത്തെഴുതിയ പേരുകളെ..


വാക്കറ്റം :

ചൂടിൽ മഞ്ഞുരുകി 
കടലു കൂടുന്ന പോലെ 
പിണക്ക ചൂടിലുരുകി
പ്രളയ കടലു തീർക്കുന്നു നീ..

കാന്തം


കാന്തം 



























എത്രയടുത്തിട്ടും
പിന്നെയും പിന്നെയും നിന്നെ
ചേർത്തു പിടിക്കുന്ന 
ഇരുമ്പു തരിയല്ലോ ഞാൻ


തുളസി

പറമ്പ്‌ നിറയെ കോൺക്രീറ്റും 
മുറ്റത്ത്‌ ഇന്റർലോക്കും വന്നപ്പോൾ 
വിശ്വാസത്തിന്റെ പേരിൽ 
ജീവിക്കുന്ന രക്തസാക്ഷിയാകേണ്ടി വന്നതാണ്‌
തുളസിക്ക്‌



മേഘങ്ങൾ

മഞ്ഞുകാലത്തിലേക്ക്‌
വഴി തെറ്റി വന്നൊരു
മഴവില്ലിനെ
വിരട്ടിയോടിക്കുന്നു
കാറ്റിൻ ചിറകിലെ 
മേഘങ്ങൾ




വാക്കറ്റം :

ഇരുന്നു കത്തി
അകം പൊള്ളിക്കുന്നു 
ചൂടില്ലാത്ത തീ (നീ) !!

പ്രണയം













വേനലിൽ കിണറു വറ്റിച്ച്‌
അടിത്തട്ട്‌ വൃത്തിയാക്കുന്ന പോലെ
സ്നേഹത്തെ കോരി വറ്റിച്ച്‌
വിരഹത്തിന്റെ ഇടവേളകൾ നൽകണം,
എളുപ്പം കലങ്ങാത്ത തെളിനീര്‌ നിറയാൻ
എത്ര തെളിഞ്ഞിരുന്നാലും,
പിടിവിട്ടൊരു വാക്കു വീണ്‌
കലങ്ങിമറിയുന്ന കിണറാണ്‌ പ്രണയം !



ഞാനും.. നീയും... !!

ഏതളവിൽ നനഞ്ഞിരുന്നാലും ഒന്നാവാതെ,
എത്ര കടലെടുത്താലും പിന്നെയും
ബാക്കിയാവുന്ന തീരം പോലെ
എത്രയടുത്തിട്ടും നമ്മളാകാത്ത
ഞാനും.. നീയും... !!


പാടുകൾ..!
എത്രയമർത്തി മായ്ചാലും
ഇടയ്കിടെ തെളിഞ്ഞു വരും
ആദ്യമായി
മനസ്സ്‌ തൊട്ടൊരു ചോക്ക്‌
വരച്ചിട്ട ചില്ലക്ഷരത്തിന്റെ 
പാടുകൾ..!



വാക്കറ്റം : 

വേനൽച്ചൂടിൽ കരിഞ്ഞുണങ്ങിയിട്ടും
ഒരു മഴയുമ്മ കൊണ്ട്‌ തളിർത്തു പൂക്കുന്നു
കാട്ടിനുള്ളിലെ 'ഒറ്റ ' മരം !!

പെണ്ണ്


















ഇതളോളം വലുപ്പമുള്ള
ചിറകുകള്‍ താഴ്ത്തി 
ചിത്രശലഭം ചുംബിക്കുന്നു. 
'നമുക്കൊരു യാത്ര പോയാലോ ?'
പൂവ് ചോദിച്ചു.
പറിച്ചെടുക്കേണ്ടി വരുമെന്ന്
ഒര്മിപ്പിച്ച് -
പെണ്ണെന്ന്
വേരുകളുടെ മുറു മുറുപ്പ്.
ചിറകുണ്ടായിട്ടും
വിട്ടുപോകാത്ത ശലഭം ചിരിച്ചു,
കാറ്റ് എന്നെ പൂമണം പേറി
യാത്ര തുടങ്ങി !


വാക്കറ്റം :
ഉണങ്ങാത്ത ഒറ്റ തടിയില്‍
സ്നേഹത്താല്‍ ചുറ്റി പടര്‍ന്നിട്ടും
ഉമ്മ പൂക്കാത്ത വള്ളിച്ചെടികള്‍

നിലാവ്













നമ്മള്‍ നിശാക്കാറ്റ് കൊള്ളാനിറങ്ങിയ 
രാത്രിയിലാണ് 
 മേഘങ്ങള്‍ നേരത്തെ കിടന്നുറങ്ങിയതും 
നക്ഷത്രങ്ങള്‍ വരാന്‍ വൈകിയതും 
നാം മറന്നു വെച്ച നിലാവ്
പതച്ചു തൂവുന്നു

വാക്കുണ്ട
പണ്ട് 
നെഞ്ചിലേക്കുതിര്‍ത്ത തോക്ക്
തുരുമ്പിച്ച് പൊടിഞ്ഞു പോയിട്ടുണ്ടാവണം 
തുരുമ്പിച്ച വാക്കുണ്ട കൊണ്ട് മുറിഞ്ഞ് 
നെഞ്ചു നീറുന്നു

വാക്കറ്റം :
ഒറ്റ വാക്കിന്റെ ഒറ്റ വരി,
ലോകം പൂത്തുലയുന്നു..
കണ്ണുകളിലാണ് പ്രപഞ്ചം !!






വേലിയേറ്റം


















ഒരു ചെറു തിര കൊണ്ടെങ്കിലും തലോടാതെ 
എത്ര നേരം പിണങ്ങിയിരിക്കാനാകും കടലിന് 
അത്ര പോലുമാകില്ലെനിക്ക് 
നിലാവുദിക്കുമ്പോള്‍ ചേര്‍ത്തു പിടിക്കുന്ന 
സ്നേഹത്തിന്റെ വേലിയേറ്റം !!



ഓർമ്മ 

ഇരുണ്ടു കൂടി പെയ്യുമെന്ന്‍ കരുതി 
ഇരുള്‍ പരത്തി വിരിഞ്ഞു നിന്നിട്ടും 
ചെറു കാറ്റിന് തിരിച്ചു പറക്കുന്ന 
മഴ മേഘങ്ങള്‍ നിന്നെ ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്നു





വാക്കറ്റം :

മുള്ള് കൂര്‍പ്പിച്ചു വെച്ചിട്ടും 
എത്ര തവണ പിണങ്ങി കൂമ്പിയിരുന്നിട്ടും 
വേദനിപ്പിക്കാതെ 
പൂവ് നീട്ടി ചിരിക്കുന്നവള്‍ 



ഉറപ്പ്

























ഉറപ്പ് 

ഇരുമ്പുറപ്പായിരുന്നു
കാത്തിരുന്ന്‍ തുരുമ്പിച്ചതാവണം 
അല്ലെങ്കില്‍ ഒരുമ്മ കൊണ്ടെങ്ങനെ 
തകര്‍ന്നു പോകാനാണ്


ബ്ലാക്ക് ബോർഡ് 


കറുത്ത നെഞ്ചില്‍ എത്രയാവര്‍ത്തി 
മായ്ചെഴുതിയിട്ടുണ്ട് 
അകം വെളുപ്പിക്കാനുള്ള 
അക്ഷരങ്ങള്‍ !!


റേഡിയോ


കയ്യാലപ്പുറത്ത് നീല കോളാമ്പി പൂത്തിരിക്കുന്നു, 

തേന്‍ കുടിക്കാനെത്തുന്ന വണ്ടിനെ
പൂവോടു കൂടി തീപ്പെട്ടി കൂടിനകത്തെക്ക് 
എത്രയെളുപ്പമായിരുന്നു 
നിന്റെ ചിരിയിലേക്ക് ട്യൂണ്‍ ചെയ്യുന്ന റേഡിയോ ഉണ്ടാക്കുവാന്‍



കുടമരങ്ങള്‍

ഏതു വേനലിലും കുടയാകുന്നൊരു പതാക കീഴിലെക്കാണ്
മുദ്രാവാക്യങ്ങളുമായി നടന്നെത്തുന്നത്
ഒത്തു ചേര്‍ന്നതൊന്നും കൊടിമരചുവട്ടിലല്ല 
തണല്‍ ചില്ലകളുള്ള കുടമരങ്ങള്‍ !!


ഒരുമ  

വിടര്‍ന്നു വളര്‍ന്നപ്പോള്‍ അകന്നു പോയത് 
മൊട്ടായിരുന്നപ്പോള്‍ ഒത്തു ചേര്‍ന്നിരുന്നവരായിരുന്നു !!



തൊട്ടാവാടി 

വിരഹ വേനലില്‍ ചിരിച്ചു പൂവിടര്‍ത്തി നിന്നവള്‍ 
ഒരു തലോടലിനു പിണങ്ങി കൂമ്പിയിരിക്കുന്നു 


വാക്കറ്റം :

ഏറിയും കുറഞ്ഞുമിരിക്കുന്ന  നിഴൽ സ്നേഹം !!

മഷിത്തണ്ടിന്റെ കൂട്ടുകാര്‍