കറുത്ത പശു..!

മഞ്ഞു തുള്ളിയും സൂര്യനും 

നക്ഷത്രങ്ങളില്ലാത്ത രാത്രിയിൽ നിനക്കൊപ്പം നിലാവ്‌ നനയണം..
മഞ്ഞു പെയ്യുമ്പൊ പരസ്പരം കനലുകളാകണം.. 
പുലരിയിൽ മഞ്ഞുതുള്ളിയും സൂര്യനുമാകണം...

പ്രണയം 

ചേമ്പിലക്കുമ്പിളിലെ 
വെള്ളത്തിലെ പരൽമീൻ..
വജ്ര ത്തിളക്കമാണ്‌ വെയിലു തട്ടുമ്പോൾ..
ഒരനക്കത്തിൽ 
അങ്ങനൊന്നുണ്ടായതിന്റെ ഓർമ്മ പോലുമില്ല

കറുത്ത പശു..!

കമ്പിവേലിക്കകത്ത്‌, 
തൊഴുത്തിൻ നിഴലിൽ നിന്നു പോലും
പുറത്താക്കപ്പെട്ട 
ഒരു
കറുത്ത പശു..!

വാക്കറ്റം :
വഴി നിറയെ പൂവുതിർന്നു കിടക്കുന്നു
നീ ഇറങ്ങിപ്പോയെന്ന്
ഇലയനക്കമില്ലാത്ത മരങ്ങൾ പിറുപിറുക്കുന്നു... !!

ചെമ്പരത്തിച്ചോപ്പ്‌

തൊട്ടാവാടി

കൊടും വേനലിൽ 
ചിരിച്ച്‌ കൊണ്ട്‌ നിന്നവൾ.. 
ഒരോ അനക്കത്തിലും പിണങ്ങിയിരിക്കുന്നവൾ..!! 
തൊട്ടാവാടിക്കും നിനക്കും 
ഒരേ പേര്‌..


ചെമ്പരത്തിച്ചോപ്പ്‌

മുറിച്ചു മാറ്റുമ്പോഴേക്കുമിരട്ടിയായി
പൂക്കുന്നു പ്രണയത്തിന്റെ ചെമ്പരത്തിച്ചോപ്പ്‌..!!



വാക്കറ്റം :

നിന്റെ തീരത്ത്‌ 
എത്ര നാളുകൊണ്ടാണ്‌ പ്രണയത്തെ വരച്ചിട്ടത്‌. 
ഒരു തിര കൊണ്ടെത്രയെളുപ്പത്തിൽ 
മായ്ച്ചു കളയുന്നു നീ... 

മരം. അതെ വെറും മരം..!!

നിഴലിൽ,
ഉടൽ നിറയെ ഉമ്മകളുമായി
വസന്തം പൊതിയുന്നു..
ഇലകൊഴിച്ചിട്ട ഓർമ്മയിൽ നിന്നും മരം ഉണരുന്നില്ല..

വസന്തം തിരിച്ചു നടന്നു
മരം. അതെ വെറും മരം..!!

ദേശാടനക്കിളി

ദേശാടനക്കിളി,
പറന്ന് നീങ്ങുന്നതിനിടയ്ക്ക്‌ 
മറന്ന് പോയതാകണം,
പഴയ കൂട്‌ കാത്തിരിക്കുന്നു. !




വാക്കറ്റം :

നമുക്കിടയിലെ കടൽ.. 
കുടിച്ച്‌ വറ്റിക്കാനുള്ളതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ,
ഇന്നത്‌ മുങ്ങിച്ചാവാനുള്ളത്രയും... 

ഒറ്റ

ഇന്നലെ ചെന്നിരുന്നു,
പണ്ട്‌ നാം
കൈകോർത്തു നടന്നിരുന്ന ഇടവഴികളിൽ
ഉമ്മകളുടെ ഓർമ്മകളുള്ള ഗോവണി പടിയിൽ
തോളുരുമ്മിയിരുന്നിരുന്ന കടൽത്തീരത്ത്‌...

എവിടെയും കണ്ടെടുക്കാനായില്ല,
നിനക്കൊപ്പം എന്നെ..!
എത്ര പെട്ടെന്നാണ്‌ നമ്മുടെ ഇടങ്ങളിൽ നിന്ന്
ഞാൻ മാത്രം പുറന്തള്ളപ്പെട്ടത്‌..

വാക്കറ്റം :
കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കെ തട്ടിയെഴുന്നേൽപ്പിച്ച്‌ 
സ്വപ്നം ചോദിക്കുന്നു
എന്നുമിങ്ങനെ മാത്രം കണ്ടാൽ മതിയോ
ജീവിതത്തിലേക്കെന്നെ വിളിച്ചിറക്കുന്നതെപ്പോഴാ..! 

പ്രണയത്തിലെ നിന്റെ പേരുള്ള പേജ്‌ !

എത്ര തവണ 
ഇളകി പോയാലും
ഒരു ചുംബനം കൊണ്ടൊട്ടിച്ചു ചേർക്കുന്ന,
പ്രണയത്തിലെ 
നിന്റെ പേരുള്ള പേജ്‌ !


ചോദ്യമുനകൾ കൊണ്ട്‌ 

ഊതി വീർപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നതാണ്‌
ചോദ്യമുനകൾ കൊണ്ട്‌ 
പൊട്ടിച്ച്‌ കളയരുത്‌
പ്രണയത്തിന്റെ
വർണ്ണബലൂണുകളെ..!

വാക്കറ്റം :
ഏറ്റവുമൊടുവിലേത്തെ വാക്കിനെ കനലിൽ മുകളിലേക്കാണ്‌ 
തട്ടിയിട്ടത്‌ 
വെന്തു നീറി 
തീർന്നു പോയിട്ടുണ്ടാകണം 
ജീവിതം

പ്രണയവും യേശുവും തമ്മിൽ..

നിറഞ്ഞ്‌ കവിഞ്ഞൊഴുകിയിരുന്ന 
ഒരു പുഴ മെലിഞ്ഞുണങ്ങി
അപ്രത്യക്ഷമായിപ്പോകുന്ന പോലെ
തീർന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു 
പ്രണയം ..! 


പ്രണയവും യേശുവും തമ്മിൽ..

പ്രണയവും യേശുവും തമ്മിൽ..

ഒരാൾ നാളെ തള്ളിപ്പറയും എന്നത്‌
നേരത്തെ പറഞ്ഞുവെന്നതാണ്‌ സാമ്യം

അങ്ങേര്‌ മൂന്നാം നാൾ എണീറ്റ്‌ പോയി
ഞാനിപ്പോഴും കുരിശിൽ തന്നെയുണ്ടത്രെ..!!

വാക്കറ്റം :

പൂർത്തീകരിക്കാനാകാത്ത
വാക്കുറപ്പിന്റെ പകലുകൾ..

രാത്രികൾ കുമ്പസാരത്തിന്റെയും ..

ഇരുകരകളിൽ,
പരസ്പരം കണാതെ
രണ്ടാത്മാക്കൾ.. !!

മടുപ്പ്

മടുപ്പ്
 പറയാതെ അറിയേണ്ടതും
പറഞ്ഞിട്ടും അറിയാത്തതും കൂടി
ഒരു പുഴ തീർത്തിട്ടുണ്ട്‌,
മടുപ്പിന്റെ, വീതി കൂടി വരുന്ന
ഒഴുക്ക്‌ കുറഞ്ഞൊരു പുഴ

 വികർഷണം‬
ഏറെ അടുത്തപ്പോഴെങ്ങനെയോ
തിരിഞ്ഞു പോയതാകണം
അടുത്തെത്തുമ്പോഴെന്നും
അകന്നു പോകാൻ

വാക്കറ്റം :
മുറുകെ പിടിക്കുന്തോറും
വിരൽ വിടവിലൂടെ
ഊർന്നിറങ്ങി പോകുന്ന
മണൽ കയ്യുകൾ.. 

മഞ്ഞു വീഴ്ച

 മഞ്ഞു വീഴ്ച
മഞ്ഞു വീഴ്ചയാണ്‌ ,
കനലുകൾ ചാരപ്പുതപ്പിനുള്ളിലേക്ക്‌
മുഖം പൂഴ്ത്താൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു...
 പ്രണയം വിറങ്ങലിച്ച്‌
മരിച്ച്‌ പോയിട്ടുണ്ടാവണം.

ജീവിതം
തുലാസിലല്ല
തുലാസാണ്‌ ജീവിതം
കനം കൊണ്ട വാക്കിനു
താണു കൊടുക്കേണ്ടവൻ..

വാക്കറ്റം :
കനലെരിഞ്ഞു തീർന്നിട്ടും
മണൽച്ചൂട്‌ കൊണ്ടൊരു
മഞ്ഞുരുക്കം..

കടൽത്തരികൾ

തീരത്തേക്ക്‌ കാലു നീട്ടി ഇരുന്നു.
കടൽ ശാന്തമായിരുന്നു.
ഇടയ്ക്കിടെ വന്നു തൊട്ടു പോകുന്ന തുറിച്ച്‌ നോട്ടങ്ങളുടെ തിരമാലകൾ മാത്രം ...
മുകൾ നെറ്റിയിൽ
ഇനിയും ചാർത്തികൊടുക്കാനാകാത്ത സിന്ദൂരത്തെ ഓർമ്മിപ്പിച്ച്‌ സൂര്യൻ ചക്രവാളത്തിനപ്പുറത്തു നിന്നും കടലിലേക്ക്‌ മുങ്ങാങ്കുഴിയിട്ടു.
മുട്ടിയിരുന്ന ചുമലുകളിൽ നിന്നും ചൂട്‌ പകരവെ
അവൾ ചോദിച്ചു,
" പിന്നെന്താ.. ?"
" പിന്നെന്താ, ഒന്നൂല്ല..!
"ഒന്നൂല്ലേ ?!"
"ഇല്ല..!"
...

" ഹും.... എന്നെ എത്ര ഇഷ്ടം ? ഈ കടലോളം ഉണ്ടോ ?"
" അറിയില്ല"
" എന്നാലും പറ , എത്രാന്ന്"

കൈവെള്ളയിൽ നിറയെ പൂഴി മണൽ വാരിയേടുത്ത്‌ അവളോട്‌ ചോദിച്ചു
"ഈ കടൽത്തരികളെ കണ്ടോ? തീരം മൊത്തം നിറഞ്ഞു കിടക്കുന്നവ."
" ആ കണ്ടു"
" അതെല്ലാം എണ്ണിയാൽ എത്ര ഉണ്ടാകുമോ അത്രേം ഇഷ്ടം"

കൈ ചേർത്തു പിടിക്കുമ്പോൾ മണലൂർന്നു വീഴുന്നു.
" ഇരുട്ടു വീഴുന്നു പോണ്ടേ നമുക്ക്‌..?!!"
" വേണ്ട" അവൾ പറഞ്ഞു, പുലരും വരെ നമുക്കിങ്ങനെ കൈ കോർത്തിരിക്കാം.."

വാക്കറ്റം :

നിനക്കൊപ്പം പിണങ്ങിയിരിപ്പാണ്‌ വാക്കുകൾ, 
ഒരു വരി പോലും പൂർത്തിയാകുന്നില്ല.
രാവ്‌ പുലരുന്നുമില്ല..!!

സയൻസ്‌

എത്രയോ കാലം പഴകി തുരുമ്പെടുത്തിട്ടും ദ്രവിച്ചു തീരാത്ത വലക്കണ്ണികൾ..
മുറുകുകയാണ്‌
ഒരോ മുറിവും ഉണങ്ങാതെ പഴുത്ത്‌ നീറും..
ചെറുത്ത്‌ നിൽക്കാൻ ഒരുമിച്ചില്ലെങ്കിൽ
ഞെരിഞ്ഞു തീരാം ഒറ്റയ്ക്കൊറ്റയ്ക്ക്‌.. 
മടി മാറ്റി ഉണർന്നെണീക്കണം

ഒന്നു തിരിഞ്ഞെങ്കിലും കിടക്കണം

സയൻസ്‌ 

അമ്പലത്തിൽ ശത്രു സംഹാര പൂജ 
കഴിച്ചു വരുന്ന് മാഷിനെ 
കവലയിൽ വെച്ച്‌ കണ്ടുമുട്ടി.
ഏറെയിഷ്ടപ്പെട്ട്‌ സയൻസ്‌ 
പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന ആളായിരുന്നു..
.
.
.
.
. മാഷിനു വയസ്സായി.. പാവം..!!


വാക്കറ്റം :

തിന്നു തീരാത്താവരും കൊന്ന് തീർക്കുന്നവരും.. !!

കയ്യുകളുയരുക തന്നെ ചെയ്യും

ഉറുമ്പുകൾ

പ്രണയത്തിലെങ്കിലും 
ഉറുമ്പുകളാകണം 
കണ്ടുമുട്ടുമ്പോഴൊക്കെ 
കൈകൾ  ചേർക്കണം
 ഉമ്മ വെക്കണം. 
ഒരോ രുചിയിലും ഒരുമിക്കണം. !




വാക്കറ്റം : 

ഏറെ അടുത്തതിനാലാകണം 
ഇപ്പൊഴൊട്ടും കാണാനാകാത്തത്..!!

പരിഭവം

പരിഭവം

അന്നൊക്കെ എന്നും കാണാത്തതിനാലയിരുന്നു
പരിഭവം,
പിന്നെ പിന്നെ അടുത്തു കാണാത്തതിലായി.

ഇന്നലെ 
കണ്ണിനടുത്തായതു കൊണ്ട്‌ വ്യ്ക്തമാകുന്നില്ലെന്നായിരുന്നു.

ഇന്ന് കണ്ണിലെ കരടായി ഞാനെന്ന് ..!!

വേലിയിറക്കം 

വേലിയിറക്കമാണ്‌, 
നിരന്തരം കിന്നാരം ചൊല്ലിവന്നിരുന്ന തിരകളെയും വലിച്ച്‌ അവളിറങ്ങിപ്പോയിരിക്കുന്നു. 
പോയ സന്തോഷത്തിന്റെ ഓർമ്മകളുടേതാവണം 
ആ പലവർണ കക്കകൾ..

വാക്കറ്റം :

മിണ്ടാതിരുന്ന് തുരുമ്പെടുത്ത വാക്കുകൾ...
ഒറ്റ വെട്ടിനു രണ്ട്‌ കഷണമാകുന്നുമില്ല 
എത്രയാഴ്ച കഴിഞ്ഞിട്ടും മുറിവു കൂടുന്നുമില്ല

പ്രണയനീരാളി

വീണ്ടും 

വാക്കുകൾ കൈചേർത്തു നടക്കുന്ന കാട്ടു വഴികളിൽ
നമ്മളിനി കണ്ടുമുട്ടുമോ ?!
പുഴയിൽ നിന്നും കടലിലേക്ക്‌ കുതിച്ചിട്ടുണ്ട്‌

ദാഹിച്ചു വലഞ്ഞ ഒരു മീൻ..!!!

പ്രണയനീരാളി

എട്ടു കൈകൾ കൊണ്ടും 
ചേർത്ത്‌ പിടിച്ച്‌ 
കവിളിലൊരുമ്മ..

വാക്കറ്റം :
പാഞ്ഞു പോകുന്ന കാറ്റിന്റെ പിന്നിൽ ചേർന്നിരിക്കുന്ന മഴക്കുഞ്ഞ്‌..

പച്ച

എത്രയും പ്രിയപ്പെട്ട,
പരിഭവങ്ങളുടെ കഥാകാരീ.. 
ഉണങ്ങി പൊടിഞ്ഞു വീണ 
എന്നെയിന്നലെ കണ്ടെടുത്തെന്ന 
മെസ്സേജ്‌ കിട്ടി.
ഇവിടെയിപ്പോഴും പച്ചയുടെ
ഒറ്റ നീ മാത്രമാണെന്നു മറുപടി


വേരുകളെ ഗൗനിക്കണം 

വേരുകളെ ഗൗനിക്കണം 
സ്നേഹമൊഴിച്ചു തന്നെ നനച്ചു വളർത്തുകയും വേണം .. 
ഇലകളെല്ലാം കൊഴിച്ചിട്ട്‌ നഗ്നനായി നിന്നാലും 
പ്രണയ വസന്തത്തിൽ പൂക്കളുടെ മേലാട തുന്നിക്കുവാൻ..



വാക്കറ്റം :
മഴ മേഘ ക്കുഞ്ഞ്‌ 
ഉറങ്ങിയെഴുന്നേൽക്കും മുന്നേ
 കുട പെയ്തു തീർന്നതിന്റെ 
മരം പെയ്യുന്നു..

വഴിയോരത്ത്‌ ഉടലു വിൽക്കാൻ നിൽക്കുന്നവളോട്‌...

വഴിയോരത്ത്‌ ഉടലു വിൽക്കാൻ നിൽക്കുന്നവളോട്‌... 
മേലിലിങ്ങനെ കവിതകളിൽ 
കയറി വന്നേക്കരുത്‌..
മുറിഞ്ഞു പോയ സ്വപ്നങ്ങളെ
കുറിച്ചോ ജീവിതത്തെ കുറിച്ചോ 
ഒന്നും പറഞ്ഞേക്കരുത്‌..
തലച്ചോറിൽ ഉടൽചിത്രങ്ങൾ മാത്രം
സൂക്ഷിക്കുന്നവരെ പറ്റിയോ
സെൽഫി അല്ലാത്ത സ്കാൻ ഡൽ വീ ഡിയോകളെ പറ്റിയോ മിണ്ടാൻ വരരുത്‌.

മറു നാട്ടിൽ താമസിച്ചു പഠിക്കുന്ന
പെങ്ങളെ പറ്റി ചോദിച്ചു പോകരുത്‌

തലകളോഴിവാക്കി ഉടലിനു വിലയിടുന്നവരുടെ
പ്രത്യയ ശാസ്ത്രത്തെ പറ്റിയും പറഞ്ഞു പോകരുത്‌..
മേലിലിങ്ങനെ കുറേ ചോദ്യങ്ങളുമായി വന്നു
ഉറക്കം കെടുത്തരുത്  പ്ലീസ്‌...

മരയുരി 

മരവുരി
ഉരിയരുതെന്നൊരു 
മരയുരി ..!!

വാക്കറ്റം :

കാത്തു നിന്നിട്ടും
വഴി മാറിപ്പോയ വസന്തത്തോടു
പിണങ്ങി നിൽപ്പുണ്ടൊരു കാശിത്തുമ്പ